BLOG
Solidarity Of Arts 2009
Oto krótka kronika najciekawszych wydarzeń Solidarity of Arts 2009.
15 sierpnia 2009 - Oficjalne otwarcie festiwalu oraz ceremonia wręczenia Neptunów, czyli nagród Prezydenta miasta przyznawanych twórcom o niekwestionowanym dorobku artystycznym, często nawiązującym do gdańskiej tradycji bądź współczesności lub promującym miasto i zapisującym się w jego historii.
Laureatami Neptunów 2009 zostali kompozytor i pianista Leszek Możdżer, aktorka Joanna Szczepkowska oraz muzyk Przemysław Gintrowski (nagrodę w zastępstwie tego ostatniego odebrał Krzysztof Materna).
17 sierpnia 2009 - Panel na temat inspiracji artystów ruchami wolnościowymi w Europie Środkowo-Wschodniej: impreza towarzysząca przeglądowi filmów dokumentalnych w kinach Neptun i Letnim w Gdańsku.
- Dla mnie dokument jest zawsze rodzajem poznania. Często ukryte sensy i nowe znaczenia pojawiają się dopiero na etapie montażu, kiedy składam w całość zarejestrowany materiał. I ten moment jest dla mnie w sztuce dokumentu najpiękniejszy. (Maria Zmarz-Koczanowicz, czołowa polska dokumentalistka)
- Nie wierzę w doskonały obiektywizm. Ci, którzy do niego dążą, rezygnują z tego, co w dokumencie jest najważniejsze. (Bolesław Sulik, dokumentalista i były korespondent BBC)
- Bardzo ważne jest, żeby nie tworzyć kolejnych stereotypów, żeby obalając jedne mity nie kreować na ich miejsce następnych (Bogdan Borusewicz, dawny działacz Solidarności)
- Dokument pokazuje unikalną wizję rzeczywistości, wizję naznaczoną emocjami, oddaje to, czego nie odda żadna prawda historyczna. Stanowi interpretację, metaforę, która zmusza widza do aktywności. Dlatego tak ważne jest robienie filmów z różnych punktów widzenia, aby różne, subiektywne wizje mogły się uzupełniać. (Leszek Koczanowicz, filozof)
- Ustrój komunistyczny zdeprawował rolę dokumentalisty, wprzęgając go w służbę propagandzie. Tymczasem za granicą dokumentaliści zawsze cieszyli się szacunkiem, jako osoby zdolne zarejestrować ulotną historię, często narażając swoje zdrowie i życie. (Stanisław Markowski, fotograf dokumentujący m.in. działalność opozycji w PRL)
- Bardzo ważne jest, żeby nie tworzyć kolejnych stereotypów, żeby obalając jedne mity nie kreować na ich miejsce następnych (Bogdan Borusewicz, dawny działacz Solidarności)
- Dokument pokazuje unikalną wizję rzeczywistości, wizję naznaczoną emocjami, oddaje to, czego nie odda żadna prawda historyczna. Stanowi interpretację, metaforę, która zmusza widza do aktywności. Dlatego tak ważne jest robienie filmów z różnych punktów widzenia, aby różne, subiektywne wizje mogły się uzupełniać. (Leszek Koczanowicz, filozof)
- Ustrój komunistyczny zdeprawował rolę dokumentalisty, wprzęgając go w służbę propagandzie. Tymczasem za granicą dokumentaliści zawsze cieszyli się szacunkiem, jako osoby zdolne zarejestrować ulotną historię, często narażając swoje zdrowie i życie. (Stanisław Markowski, fotograf dokumentujący m.in. działalność opozycji w PRL)
17 sierpnia 2009 - Wystawa fotograficzna Amnesty International pt. Prawa człowieka w obiektywie. 60 lat Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.
Alien. Bydgoszcz, 2008. Fotografia Mariusza Tomaszewskiego
Alien. Bydgoszcz, 2008. Fotografia Mariusza Tomaszewskiego
22 sierpnia 2009 - Odciśnięcie dłoni w Alei Gwiazd (dziedziniec Polskiej Filharmonii Bałtyckiej) - odsłona pierwsza
Ian Gillan, wokalista Deep Purple i Black Sabbath
Ian Gillan, wokalista Deep Purple i Black Sabbath
22 sierpnia 2009 - Przestrzeń Wolności: Koncert Dziwny Jest Ten Świat
Myslovitz
Fully Fullwood's Tosh meets Marley
Ian Gillan z orkiestrą Polskiej Filharmonii Bałtyckiej
Myslovitz
Fully Fullwood's Tosh meets Marley
Ian Gillan z orkiestrą Polskiej Filharmonii Bałtyckiej
28 sierpnia 2009 - Polska premiera filmu Andrzeja Fidyka Yodok Stories
- Gdyby nie głód, system stworzony w Korei Północnej przez Kim Ir Sena byłby perfekcyjny, ponieważ opiera się na ogłupiającej propagandzie a zarazem całkowitym odcięciu od informacji z zewnątrz. Do Polski, nawet w najciemniejszym okresie PRL-u, docierały jakieś informacje zza Żelaznej Kurtyny, było Radio Wolna Europa, wiedzieliśmy, że można żyć inaczej. Koreańczycy z Północy są takiej świadomości pozbawieni, dla nich istnieje tylko Wódz. W takich warunkach nie sposób nawet marzyć. (Andrzej Fidyk, reżyser)
- Gdyby nie głód, system stworzony w Korei Północnej przez Kim Ir Sena byłby perfekcyjny, ponieważ opiera się na ogłupiającej propagandzie a zarazem całkowitym odcięciu od informacji z zewnątrz. Do Polski, nawet w najciemniejszym okresie PRL-u, docierały jakieś informacje zza Żelaznej Kurtyny, było Radio Wolna Europa, wiedzieliśmy, że można żyć inaczej. Koreańczycy z Północy są takiej świadomości pozbawieni, dla nich istnieje tylko Wódz. W takich warunkach nie sposób nawet marzyć. (Andrzej Fidyk, reżyser)
28 sierpnia 2009 - Prapremiera spektaklu Zmierzch Bogów w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego
- W doskonałej sztuce Wiśniewskiego Bogowie przy nakrytym białym obrusem stole omawiają plan wymordowania rodziny. Zło? Zwyciężyło. Jak zawsze, tylko na chwilę. (Alicja Olkowska, Teatralia Trójmiasto; fot. Tomek Kamiński)
- W doskonałej sztuce Wiśniewskiego Bogowie przy nakrytym białym obrusem stole omawiają plan wymordowania rodziny. Zło? Zwyciężyło. Jak zawsze, tylko na chwilę. (Alicja Olkowska, Teatralia Trójmiasto; fot. Tomek Kamiński)
31 sierpnia 2009 - Odciśnięcie dłoni w Alei Gwiazd (dziedziniec Polskiej Filharmonii Bałtyckiej) - odsłona druga
Laureatka Oscara, Marcia Gay Harden
Laureatka Oscara, Marcia Gay Harden
31 sierpnia 2009 - Europejska premiera filmu „Dzieci Ireny Sendlerowej”
- Uznałem, że historia Ireny Sendler, która w czasie wojny pomogła wyprowadzić z warszawskiego getta ok. 2,500 dzieci jest warta opowiedzenia ludziom na całym świecie. (John Kent Harrison, reżyser filmu. Na zdjęciu z Anną Paquin, odtwórczynią głównej roli, i Marcią Gay Harden).
- Uznałem, że historia Ireny Sendler, która w czasie wojny pomogła wyprowadzić z warszawskiego getta ok. 2,500 dzieci jest warta opowiedzenia ludziom na całym świecie. (John Kent Harrison, reżyser filmu. Na zdjęciu z Anną Paquin, odtwórczynią głównej roli, i Marcią Gay Harden).
1 września 2009 - Koncert „Requiem wojenne” Benjamina Brittena
Orkiestra Symfoniczna Polskiej Filharmonii Bałtyckiej pod batutą Sir Neville Marrinera wykonuje War Requiem Benjamina Brittena. Wśród wykonawców Anna Samuil (sopran), John Daszak (tenor), Artur Ruciński (baryton), The New College Choir Oxford oraz Państwowy Chór Filharmonii w Mińsku.
Orkiestra Symfoniczna Polskiej Filharmonii Bałtyckiej pod batutą Sir Neville Marrinera wykonuje War Requiem Benjamina Brittena. Wśród wykonawców Anna Samuil (sopran), John Daszak (tenor), Artur Ruciński (baryton), The New College Choir Oxford oraz Państwowy Chór Filharmonii w Mińsku.
1 września 2009 - City on Fire - Holy Trinity on Fire
Wirtualne płomienie trawiące sklepienie Kościoła Św. Trójcy w Gdańsku. (autorzy: Thyra Hilden i Pio Diaz, fot. Konrad Pitala)
Wirtualne płomienie trawiące sklepienie Kościoła Św. Trójcy w Gdańsku. (autorzy: Thyra Hilden i Pio Diaz, fot. Konrad Pitala)
2 września 2009 - Wernisaż Labirynty pamięci Mariana Kołodzieja
- Byłem w Oświęcimiu. Budowałem Oświęcim, bo trafiłem tam z pierwszym transportem. Prawdą jest też, że przez prawie pięćdziesiąt lat nie mówiłem o Oświęcimiu. (…) nie chcę być w rysunkach mądrzejszy niż wtedy byłem. Staram się powrócić do swej młodzieńczej naiwności. Teraz, jako stary człowiek, piszę list do siebie samego sprzed lat i staram się uporządkować i zachować w rysunkach tylko to, co ze mną przeżyło, co udało mi się ocalić i teraz jest we mnie. (…) czy to będzie miało jakieś znaczenie dla kogoś jeszcze oprócz mnie? Chciałbym podpowiedzieć widzowi: bądź cierpliwy, cierpliwie przeczytaj wszystko, co jest w tych rysunkach zapisane. To są moje do ciebie narysowane słowa. Trzeba je czytać. (Marian Kołodziej, wybitny polski artysta plastyk, scenograf teatralny i filmowy)
- Byłem w Oświęcimiu. Budowałem Oświęcim, bo trafiłem tam z pierwszym transportem. Prawdą jest też, że przez prawie pięćdziesiąt lat nie mówiłem o Oświęcimiu. (…) nie chcę być w rysunkach mądrzejszy niż wtedy byłem. Staram się powrócić do swej młodzieńczej naiwności. Teraz, jako stary człowiek, piszę list do siebie samego sprzed lat i staram się uporządkować i zachować w rysunkach tylko to, co ze mną przeżyło, co udało mi się ocalić i teraz jest we mnie. (…) czy to będzie miało jakieś znaczenie dla kogoś jeszcze oprócz mnie? Chciałbym podpowiedzieć widzowi: bądź cierpliwy, cierpliwie przeczytaj wszystko, co jest w tych rysunkach zapisane. To są moje do ciebie narysowane słowa. Trzeba je czytać. (Marian Kołodziej, wybitny polski artysta plastyk, scenograf teatralny i filmowy)
3 września 2009 - Uroczyste odciśnięcie dłoni w Alei Gwiazd - odsłona trzecia
Michael Nyman
Leszek Możdżer
3 września 2009 - Koncert Michael Nyman Band i Motion Trio
Michael Nyman, tu: fotograf